Beste Tumblr,
Hier ben ik weer eens, ik weet dat ik je even in de steek heb gelaten. But do not fear, Kerstie is here! Ik kom je witte bladzijden nog eens vullen. De reden waarom het zo lang geleden is dat ik nog eens kwam kijken naar jou, is dat ik het tamelijk druk heb gehad. Je kent het studentenleven wel. Dat van mij bestaat vooral uit: lessen volgen, soms wel eens skippen, Floris ambeteren, op café gaan/cantussen en soms studeren. Dus reden genoeg om jou zo lang alleen te laten. Oh nee, huil nu niet, het is niet dat ik je vergeten ben. Ik heb veel keer aan je gedacht. Ik ben hier vele malen schoorvoetend aangekomen, klaar om jou nog eens met de nodige zinnen te vullen. Maar ik had de moed niet of ik had geen inspiratie. Ja, ik weet dat ik een schijtluis ben, maar daarover niets meer. Je kan toch wel proberen wat zelfstandig te zijn? Het is toch niet dat je enkel bestaat wanneer ik iets in je schrijf? Jij gelooft van wel. Je hebt hier nog heel veel mensen die je dagelijks komen bezoeken, welk verschil maak ik dan? Ach ja, ik weet dat je me wel moet, I do not blame you. Maar vele andere mensen moeten jou ook. Die schrijven jou hun hartenwensen, ervaringen en gedichten toe. Je bent vast een harde werker om die elke dag te verwerken. En je wordt er nog niet eens voor betaald. Jij bent als de moderne God. Mensen bidden niet meer of ze praten niet meer tegen God, ze bloggen. Voel je je nu beter? Oké, dat is goed. Dan kan ik je nu weer voor een week ofzo met rust laten.
Tot de volgende keer,
Kerstie.
Half 1.
Het is nu half één ‘s nachts. Ik kan gewoon echt niet in slaap vallen op het kot van mijn vriend (Floris). Er zit een zeer irritante mug op de kamer, het is geweldig heet onder de dekens en tot slot staan er twee lavalampen naast het bed die ervoor zorgen dat het niet donker is in de kamer. Ja, ik ben iemand die een donkere kamer nodig heeft om te slapen. Vandaag heb ik mijn eerste echte les gehad op de universiteit. Theatergeschiedenis. Tot nu toe vind ik het echt al ongelooflijk interessant en ik hoop dat dat ook zo gaat blijven. Dat motiveert mij in ieder geval al wat meer om er in december aan te beginnen blokken. Ja, ik denk daar al aan aangezien het ook al zoveel keer is vermeld door onze professoren vandaag. Blok staat centraal:
BLOK
Sorry die was flauw… Ondertussen wordt Floris ook nog wakker door mijn getokkel op de laptop. BAM!!! Ik heb denk zonet de irritante mug verpletterd! Maar er zullen er wel meerdere zijn, ik ben op mijn hoede. Op één of andere manier komen die beesten altijd op mij af. Ik kan niet wachten totdat het winter wordt, dat ze maar naar de hel gestuurd worden! De muggenhel als dat bestaat. Daar worden ze aan muren gepind en worden ze gekweld door vers mensenzweet waar ze niet aankunnen. Haha! Dat ze verrotten, de parasieten! Hmm nu ik erover nadenk kan ik nu ook nog aanwezig zijn op een cocktailfeestje van Lingua. Maar het is half één, iedereen zal al wel zat zijn en dan kom ik daar nuchter aan. Dan is het niet leuk. Ik ga denk ik nog eens een poging wagen om te slapen aangezien ik hier een te groot target ben voor een andere irritante mug. Brand! Braaaaaaaaand!
